chat-altchatcrossloginquestion-circlesearchsmileystarthumbup-downwarning
Vlaanderen
Contacteer ons
    Terug naar overzicht Stuur een e-mail

    Stuur een e-mail naar 1700, de informatiedienst voor al uw vragen aan de overheid.
    U ontvangt een kopie van uw bericht.

    Terug naar overzicht Chat met ons
    Uw chatgesprek wordt automatisch gestart zodra er een medewerker beschikbaar is.
    Even geduld, uw positie in de wachtrij wordt bepaald.

    21 maart: internationale dag ter bestrijding van discriminatie en racisme

    21 maart, dat is het de internationale dag ter bestrijding van discriminatie en racisme. Discriminaties behoren nog te vaak tot de dagelijkse realiteit van minderheids- en/of kansengroepen en daar probeert de Vlaamse overheid iets aan te doen. Zij voert een gelijkekansen- en diversiteitsbeleid en heeft ook de laatste jaren geïnvesteerd in kanalen waar je als personeelslid van de Vlaamse overheid kan aankloppen als je je onterecht behandeld voelt. Zo is er Spreekbuis, het centrale meldpunt voor vragen en meldingen over welzijn en integriteit op het werk. Daarnaast kan je ook bij je eigen leidinggevende terecht en ook de vertrouwenspersonen en de preventieadviseurs psychosociaal welzijn weten raad.

    In een interview getuigt Gabriela Necula, verpleegkundige in de gabriela Noordwijk van Brussel en van Roemeense afkomst over haar ervaringen met het onderwerp bij de Vlaamse overheid. “Sinds de start van mijn loopbaan bij de Vlaamse overheid ben ik nooit geconfronteerd geweest met vooroordelen of negatieve reacties op basis van mijn afkomst."

    Die loopbaan verliep zeker niet zonder hindernissen. “Ik werkte al tien jaar in Roemenië als hoofdverpleegkundige van een fertiliteitsafdeling en was al verschillende keren naar België gegaan voor specialisaties in microchirurgie en gynaecologie tot ik een beurs won aan de KULeuven. Ik wilde er politieke en sociale wetenschappen studeren. De voorwaarde was dat ik Nederlands moest leren. Na vier maanden Nederlandse les behaalde ik het gewenste niveau en kon ik direct aan de slag als jobstudent. Ik wou gebruik maken van mijn basisdiploma verpleegkundige dat ik behaald had in Roemenië, maar dat werd hier niet erkend. Ik kon dus niet als volwaardig verpleegkundige aan de slag, terwijl de principes van verpleegkunde overal dezelfde zijn.”

    Gabriela zette de studie politieke en sociale wetenschappen stop en begon opnieuw aan de studie verpleegkunde. “In Roemenië was ik iemand met veel ervaring en kennis en in België betekende dat plots niets meer. Die 3 jaren terug studeren hebben me veel energie gekost, maar ik geloofde erin.”

    Solliciteren

    Na het behalen van haar diploma ging Gabriela aan de slag in een ziekenhuis. “Bij mijn tweede zwangerschap merkte ik dat ik op zoek moest naar een job die gemakkelijker te combineren was met mijn gezinsleven. Ik zag de vacature voor verpleegkundige bij de Vlaamse overheid en waagde mijn kans. Ik kwam naar het sollicitatiegesprek met vertrouwen in mezelf en bij het gesprek voelde ik absoluut geen vooroordelen. Het was een heel goed voorbereid, professioneel sollicitatiegesprek.” Gabriela kreeg de job. “Ik was en ben nog steeds trots op mezelf dat het mij gelukt is om mezelf te bewijzen en ik zo iets kan betekenen voor de organisatie en de maatschappij waar ik woon, werk en waar mijn kinderen opgroeien.”

    Ondersteuning

    Het was Gabriela’s man, een Vlaming, die haar overtuigd heeft om te solliciteren bij de Vlaamse overheid. “Ik had een duwtje in de rug nodig. Hij overtuigde me dat ik de nodige troeven en de competenties had en dat het een opportuniteit was. Want werken voor zo’n grote en respectvolle organisatie als personeelslid van de Vlaamse overheid, daar is toch moed en zelfvertrouwen voor nodig.”

    Ook door haar coördinator en collega’s wordt Gabriela bijgestaan: “Ik ben van in het begin heel goed opgevangen door mijn coördinator, Yvan Van Damme. Hij heeft me wegwijs gemaakt binnen de Vlaamse overheid en heeft ervoor gezorgd dat ik zelfstandig en professioneel kan functioneren binnen de overheid. Daar ben ik hem dankbaar voor. Het is heel belangrijk dat je leidinggevende je ondersteunt en waardeert. Ook heb ik vlotte contacten met mijn collega’s. Open communicatie met collega’s is het beste voor een beginnende goede samenwerking.”

    Openheid en een positieve instelling

    Openheid en een positieve instelling blijken de sleutelwoorden te zijn in Gabriela ‘s verhaal. “Openheid is alles, om zowel professioneel als privé goed te kunnen functioneren. Je moet openstaan voor anderen en hun cultuur en mensen met een positieve instelling benaderen. Anders geraak je geïsoleerd en is er veel meer ruimte voor misverstanden. Mijn collega’s kennen mij ondertussen. Ik vind open communicatie belangrijk, afspraken zijn afspraken en duidelijkheid is belangrijk voor iedereen. Dan weet je wat je voor elkaar kan betekenen en vermijd je misverstanden."

    Zelf is Gabriela ook positief ingesteld. "Je moet in jezelf geloven en weten wat je kan betekenen, zodat je jezelf kan profileren als professional, maar ook als mens. Dat laatste geeft een toegevoegde waarde. We zijn verschillend. Wij zijn geboren in ander land, hebben daardoor een ander opvoeding gehad, andere culturele invloeden, andere levenservaringen. Ik zie dat als een verrijking. Maar je moet dat zo kunnen zien. De culturen botsen soms, maar dan is het aan de mensen om dat te kunnen plaatsen en te kunnen verwerken op een positieve manier. Als je enkel vasthoudt aan de eigen cultuur, verbitterd bent en de kracht niet meer hebt om op een positieve manier met de verschillen om te gaan, dan komt het tot misverstanden, frustraties en discriminatie.”

    Ook Veerle Depauw, waarnemend Vlaams Emancipatieambtenaar, erkent het belang van een open gesprekscultuur op de werkvloer. “Als je het gevoel hebt dat jou onrecht wordt aangedaan, dan moet je dit kunnen aankaarten."

    veerle de pauw Veerle is erg blij met de positieve ervaringen van Gabriela. De ervaring die ze meebrengt, is een echte troef voor de Vlaamse overheid. Toch durft ze niet te stellen dat er helemaal geen discriminatie voorkomt op de werkvloer bij de Vlaamse overheid. “Voel je je gediscrimineerd? Dan kan je terecht bij Spreekbuis, de vertrouwenspersonen en de preventieadviseurs psychosociaal welzijn. Daar staan mensen klaar om naar jou te luisteren en te bemiddelen. Want de Vlaamse overheid aanvaardt niet dat iemand je anders behandelt omwille van je afkomst, geloof, handicap, geslacht, leeftijd, … Wij kiezen voor een divers personeelsbestand met respect voor ieders eigenheid.” Met welke klachten kan je bij de genoemde kanalen terecht? Mijn collega’s maken soms racistische opmerkingen. Mijn leidinggevende geeft me geen promotie omdat hij weet dat ik zwanger probeer te raken. Mijn tijdelijk contract wordt niet verlengd, ik was beter niet uit de kast gekomen.

    “Soms gebeurt het dat personeelsleden zich gediscrimineerd voelen, maar dat er eigenlijk sprake is van een ander probleem”, zegt Veerle Depauw. “Bijvoorbeeld bij een onderliggend conflict met de leidinggevende dat niet gebaseerd is op discriminatie. En wat voor de ene collega een onschuldige opmerking is, kan bij iemand anders toch heel kwetsend overkomen. Maar ook al gaat het niet om discriminatie, bij problemen rond integriteit of welzijn op het werk kan je terecht bij de verschillende kanalen.”