chat-altchatcrossloginquestion-circlesearchsmileystarthumbup-downwarning
Vlaanderen
Contacteer ons
    Terug naar overzicht Stuur een e-mail

    Stuur een e-mail naar 1700, de informatiedienst voor al uw vragen aan de overheid.
    U ontvangt een kopie van uw bericht.

    Terug naar overzicht Chat met ons
    Uw chatgesprek wordt automatisch gestart zodra er een medewerker beschikbaar is.
    Even geduld, uw positie in de wachtrij wordt bepaald.

    ‘Hier kan iedereen zichzelf zijn’

    maandag, 13 mei 2019

    Op 17 mei is het de Internationale Dag tegen Holebi- en Transfobie (IDAHOT). Ook de Vlaamse overheid zet in op diversiteit en inclusie. Het Voorzitterscollege ondertekende op 21 februari het Inclusiecharter rond gender- en seksuele diversiteit en moedigt zo een inclusieve werkvloer voor holebi en transgender personen aan. Collega's Marleen Billen en Andy Vandervoort benadrukken het belang van inclusie op de werkvloer.

    Zichtbaarheid is belangrijk om diversiteit bespreekbaar te maken.
    Andy Vandervoort, teamverantwoordelijke bij het Departement Cultuur, Jeugd en Media
    Andy en Marleen

    Marleen Billen werkt als themaspecialist bij de afdeling Diversiteit binnen de dienst HRM van VDAB. Andy Vandervoort is teamverantwoordelijke bij het Departement Cultuur, Jeugd en Media. Helemaal zichzelf kunnen zijn op het werk was niet voor allebei vanzelfsprekend.

    Andy: ‘Ik ben sinds 2004 aan de slag bij de Vlaamse overheid. Mijn naaste collega’s waren snel op de hoogte van het feit dat ik op mannen val. Mijn toenmalig afdelingshoofd wist het niet. Er was nooit een gelegenheid om het daarover te hebben.’ Dat veranderde toen Active Company, een sportclub voor holebi’s, het nieuws haalde. Andy gaf toen als voorzitter een interview in De Standaard Magazine. ‘Mijn afdelingshoofd had het artikel gelezen en reageerde heel positief. Dat verlaagde later voor mij de drempel om te vragen of ik mee mocht werken aan het regenboogpersoneelsnetwerk Overuit. Want dat stond toen nog in zijn kinderschoenen.’

    Vreemde eend in de bijt

    Marleen legde een langere weg af voor ze zich aanvaard voelde op het werk: ’Ik ben sinds 1987 aan de slag bij VDAB, maar voelde me niet goed in mijn vel in mijn toenmalige team. Ook al was ik al op mijn 23ste uit de kast, toch leek ik op het werk de vreemde eend in de bijt. Vroegen collega’s naar mijn weekend, dan kreeg ik het al benauwd. Ik kon hen toch niet vertellen dat ik die zaterdag naar een lesbisch feestje was geweest?’ Marleen was niet bang dat haar collega’s zouden ontdekken dat ze op vrouwen valt: ’Ik was vooral bezorgd dat ze me daardoor anders zouden behandelen’.

    Marleen besloot dat ze zich nooit meer zo onveilig wilde voelen, en veranderde van dienst. ’Mijn vorige teamchef - die wel begrip toonde - ging daar toevallig ook aan de slag. En ik kende al iemand uit het nieuwe team. Toen durfde ik het wel aan om helemaal open te zijn over mezelf.’

    Ik was niet bang dat collega’s zouden ontdekken dat ik op vrouwen val. Wel dat ze me daardoor anders zouden behandelen.
    Marleen Billen, themaspecialist bij VDAB (afdeling Diversiteit binnen de dienst HRM)

    Volop voor diversiteit

    In 2005 kreeg Marleen een beroerte, en was ze 12 jaar buiten strijd: ’Ik moest alles opnieuw leren, maar wilde wel opnieuw aan het werk. Tenslotte was ik pas 42 toen ik uitviel.’ Marleen is sinds 2017 via het re-integratiebeleid deeltijds aan de slag bij VDAB. ’Voor 2005 werkte ik al actief mee in de toenmalige emancipatiecommissie, en na mijn re-integratie wilde ik me nog actiever inzetten voor diversiteit. Ik ben er dan ook het toonbeeld van: lesbisch, met een handicap en een zoon met een migratieachtergrond. Me aansluiten bij Overuit was een volgende logisch stap.’

    Marleen Billen (Foto: ID/Sien Verstraeten) Marleen Billen (Foto: ID/Sien Verstraeten)

    Het regenboogpersoneelsnetwerk Overuit werd opgericht in 2010. Andy: ‘Overuit ontstond vanuit een groep geëngageerde medewerkers. Tijdens meerdere sessies bepaalden we de missie en visie van het netwerk. Centrale boodschap? Hier kan iedereen zichzelf zijn: homo, hetero, biseksueel, transgender, …

    In de beginjaren organiseerde Overuit verschillende ontmoetingsmomenten, zoals een museumbezoek of een stadswandeling. Die stonden telkens open voor alle personeelsleden van de Vlaamse overheid. Tussen 2014 en 2018 lag het netwerk even stil. Toch bleek na een rondvraag dat nog veel leden een heropstart toejuichten. Marleen is een van de kernleden die hun schouders onder die doorstart zetten: ’Wat al zeker op de planning staat? Onze deelname aan de Belgian Pride in Brussel, op 18 mei. We zullen daar dan meelopen in de Pride Parade en de 'federal truck' bevolken met mensen van de NMBS, politie, en andere overheden.’

    Zichtbaar maakt bespreekbaar

    Andy: ’Die zichtbaarheid vind ik heel positief. Zo dragen we de boodschap uit dat de Vlaamse overheid diversiteit op de werkvloer aanmoedigt. En het maakt het onderwerp bespreekbaar. Ik stuurde onlangs bijvoorbeeld een uitnodiging naar mijn team voor een activiteit van Overuit. Een klein gebaar, maar zo toon ik als teamverantwoordelijke wel dat ik opensta voor diversiteit.’

    Heteroseksualiteit wordt nog altijd als de norm beschouwd.
    Marleen Billen, themaspecialist bij VDAB (afdeling Diversiteit binnen de dienst HRM)
    Andy Vandervoort (Foto: ID/Sien Verstraeten) Andy Vandervoort (Foto: ID/Sien Verstraeten)

    Marleen: ’Wat we al met Overuit hebben verwezenlijkt , daar kon ik vroeger alleen maar van dromen. Toch maakt dat het Inclusiecharter niet overbodig. Want mensen zeggen me dikwijls: ‘Er is toch geen probleem? Jullie mogen toch trouwen en adopteren?’ Wettelijk gezien is alles in orde, maar heteroseksualiteit wordt nog altijd als de norm beschouwd. Toen ik tijdens mijn ziekteperiode bijvoorbeeld opgenomen werd in het revalidatiecentrum, vroegen ze mij de naam van mijn man. Terwijl mijn vriendin vlak naast mij stond! Ik kon toen niet spreken, en was heel zorgafhankelijk. Ik besloot eerlijk te zijn, maar was wel doodsbang dat mijn antwoord de zorg zou beïnvloeden die ik op dat moment nodig had.’

    Andy: ’In rusthuizen zie je dat dikwijls nog gebeuren. Vaak moeten LGBTI-mensen daar een tweede coming out doen. Ik ben vorige generaties in ieder geval heel dankbaar. Zij hebben het pad voor ons geëffend, maar nu mogen we niet stoppen.’ Daar is ook Marleen het mee eens: ’Dialoog is enorm belangrijk. Niet alleen voor LGBTI-mensen – voor iedereen. En het is vooral van belang dat de gedachte achter het Inclusiecharter in heel de Vlaamse overheid doordringt. Daar wil ik actief aan blijven meewerken.’

    Wil jij als personeelslid ook werken aan een diverse werkvloer waar iedereen zich thuis voelt? Neem dan een kijkje op de webpagina ‘Internationale Dag tegen Holebi- en Transfobie’ en ontdek hoe ook jij je engagement kunt tonen.