chat-altchatcrossloginquestion-circlesearchsmileystarthumbup-downwarning
Vlaanderen
Contacteer ons
    Terug naar overzicht Stuur een e-mail

    Stuur een e-mail naar 1700, de informatiedienst voor al uw vragen aan de overheid.
    U ontvangt een kopie van uw bericht.

    Terug naar overzicht Chat met ons
    Uw chatgesprek wordt automatisch gestart zodra er een medewerker beschikbaar is.
    Even geduld, uw positie in de wachtrij wordt bepaald.

    ‘PS: ik heb een visuele beperking’

    dinsdag, 2 juli 2019

    Exact 10 jaar geleden bekrachtigde België het VN-verdrag voor mensen met een handicap. Dit is een belangrijke mijlpaal, omdat het verdrag voor personen met een beperking dezelfde rechten garandeert als die voor ieder ander. Stijn heeft een visuele beperking, werkt als jobstudent bij de Vlaamse overheid en vertelt over zijn ervaringen op het werk.

    Stijn (29) is student filosofie aan de Vrije Universiteit Brussel en is blind sinds zijn geboorte. Momenteel werkt hij als jobstudent bij de HR-afdeling van het Agentschap Onroerend Erfgoed (AOE). Dit is niet de eerste werkervaring van Stijn bij de Vlaamse overheid. Hij werkte eerder al op de communicatieafdeling van AOE, en bij de dienst Diversiteitsbeleid van het Agentschap Overheidspersoneel.

    ‘Ik geef commando’s aan mijn pc met mijn toetsenbord. Ik kan dus blind typen’
    Stijn, jobstudent bij de Vlaamse overheid
    Stijn

    Stijn heeft een gevarieerde studentenjob: ‘Ik interpreteer resultaten van bevragingen, zoals onlangs de Personeelspeiling. Uit detailresultaten trek ik dan conclusies en spoor ik algemene trends op. Het is zowel kwalitatief als kwantitatief onderzoek en dat vind ik best uitdagend.’

    Welke aanpassingen zijn essentieel om je taken uit te kunnen voeren?

    ‘Het belangrijkst is dat ik een aangepaste computer heb. Mijn computer heeft een brailleleesregel. Dit is een apparaat dat ik naast mijn computer plaats waar een regel met pennetjes uit komt in de vorm van brailleletters. Zo kan ik lezen wat er op mijn computerscherm staat.’

    ‘Daarnaast spreekt mijn computer ook tegen mij. Ik geef de commando’s in via mijn toetsenbord, en zo kan ik dus blind typen. Als ik dat wil, leest de computer elk element voor waar mijn cursor op staat. Samen met mijn brailleleesregel kan ik zo teksten schrijven en ze onmiddellijk nalezen.’

    Is het moeilijker voor iemand met een visuele beperking om een job te vinden?  

    ‘Ja, toch wel. Maar hier bij de Vlaamse overheid zit ik wel in een bijzondere situatie. Ik mag dan wel werken voor het Agentschap Onroerend Erfgoed, mijn loon wordt betaald door de dienst Diversiteitsbeleid. Dit systeem is ingevoerd om diensten aan te moedigen om jobstudenten met een beperking in dienst te nemen. Een goed initiatief, maar soms voel ik me hierdoor wel het 5de wiel aan de wagen. Af en toe vraag ik me af of ik ook aangenomen zou worden als deze regeling niet bestond.’

    Je werkt ook als jobstudent bij een nieuwswebsite.

    ‘Inderdaad, daar vertaal ik artikels naar het Nederlands. De hoofdredacteur was een medestudent van mij. Na een oproep in de Facebookgroep van onze faculteit, stelde ik me onmiddellijk kandidaat. Ik moest 2 artikels op proef vertalen. Op basis daarvan heeft hij de beste vertaling uitgekozen en kon ik aan de slag. Hij kende mij niet, dus ik stuurde hem: ‘PS: ik heb een visuele beperking’. (lacht) Maar dat was geen struikelblok. Ik ben daar puur geselecteerd op basis van mijn vaardigheden.’

    ‘Gelukkig heb ik sympathieke collega’s die me helpen’
    Stijn, jobstudent bij de Vlaamse overheid
    De brailleleesregel van Stijn.

    Zijn er in het Herman Teirlinckgebouw voldoende aanpassingen voor mensen met een visuele beperking?

    ‘Ja. In vergelijking met vele andere gebouwen, is het hier echt top! Er zijn weinig overheidsgebouwen waar geleide lijnen liggen die ik kan volgen met mijn stok, dat is echt niet evident. Maar ik heb wel nog steeds een beschrijving nodig van het gebouw en iemand die me uitlegt waar de lijnen naar leiden. Nu loop ik vaak mee met collega’s waardoor ik het gebouw zelf niet leer kennen. Mocht er iemand mij een halve dag het gebouw tot in de puntjes beschrijven, dan zou ik meer trajecten zelfstandig kunnen doen.’

    ‘Daarnaast zijn ook de liften in het gebouw aangepast. Als ik op een bepaalde knop duw, wordt de stem van de lift geactiveerd en vraagt hij naar welke verdieping ik wil. De nummers van de verdiepingen staan dan weer in brailleschrift genoteerd. Zo kan ik heel makkelijk de lift nemen.’

    Bots je ook tegen bepaalde drempels aan?

    ‘Ja, dan denk ik onmiddellijk aan de koffieautomaten. Die zijn niet aangepast voor personen met een visuele beperking, en dat is de horror voor iemand die aan koffie verslaafd is. Gelukkig heb ik sympathieke collega’s die mij helpen en me op tijd en stond een kop koffie brengen, zodat ik aan mijn dagelijkse liters kom.’ (lacht)

    ‘Verder zijn niet alle teksten in het gebouw vertaald naar brailleschrift. Zo zijn de vergaderlokalen niet voorzien van braille en kan ik de namen van de lokalen niet lezen. Gelukkig is dit voor mij geen al te groot probleem, aangezien ik niet zo vaak vergader.’ 

    ‘Mijn advies? Doe normaal en toon je menselijkheid’
    Stijn, jobstudent bij de Vlaamse overheid

    Hoe reageren collega’s op je visuele beperking?

    ‘Meestal heel goed. Soms weten mensen wel niet goed welke houding ze moeten aannemen, maar als je intens samenwerkt gaat dat vrij snel weg. Bij collega’s waar je minder mee samenwerkt, heb je soms mensen die overbezorgd reageren. Dat gebeurt nu eenmaal.’

    Hoe ga je daar dan mee om?

    ‘Goh, ik vind het moeilijk om het gesprek daarover aan te gaan. Meestal erger ik me hier wel een beetje aan, maar daar blijft het ook bij. Als collega’s twijfelen over bepaalde dingen, dan mogen ze dat natuurlijk altijd gewoon vragen. Toon op dat vlak je kwetsbaarheid en vraag wat je eventueel kunt doen. Mijn advies is dus eigenlijk simpel: doe normaal en laat je menselijkheid zien.’