chat-altchatcrossloginquestion-circlesearchsmileystarthumbup-downwarning
Vlaanderen
Contacteer ons
    Terug naar overzicht Stuur een e-mail

    Stuur een e-mail naar 1700, de informatiedienst voor al uw vragen aan de overheid.
    U ontvangt een kopie van uw bericht.

    Terug naar overzicht Chat met ons
    Uw chatgesprek wordt automatisch gestart zodra er een medewerker beschikbaar is.
    Even geduld, uw positie in de wachtrij wordt bepaald.

    Internationale Mannendag: 2 papa’s aan het woord

    dinsdag, 19 november 2019

    Op 19 november vieren we voor de 20ste keer Internationale Mannendag, de dag waarop we alle mannen in de bloemetjes zetten en hun bijdrage aan onze maatschappij in de schijnwerpers plaatsen. David Motte en Nizio dos Santos Santiago, beiden werkzaam bij het agentschap Opgroeien, kiezen ervoor om hun rol als papa maximaal in te vullen.

    David Motte (34), papa van Juliette

    'Ik werk nu bijna 10 jaar voor Kind en Gezin als ICT-ondersteuner en ga elke dag aan de slag met computers en software. Daarnaast ben ik al jarenlang gepassioneerd door wielrennen. Dat is een hobby die bijzonder veel tijd in beslag neemt. Voor de trainingen en wedstrijden samen kom ik makkelijk aan 25 of 30 uur per week.'

    Geen risico’s meer

    'Ruim 2 jaar geleden werd ik papa van Juliette en dat veranderde alles. Je instelling wordt anders en je verantwoordelijkheidsgevoel wordt aangescherpt. Sinds de geboorte bekijk ik alles vanuit een andere invalshoek: die van ons kind. Tijdens wielerwedstrijden ga ik veel sneller in de remmen dan vroeger. Risico’s zijn niet meer aan mij besteed.'

    David Motte David Motte

    'Sinds Juliettes geboorte wil ik aanwezig zijn als papa. Pampers, badjes en papjes, … Ik geniet van elk moment met haar. Het is niet zo dat ik met mijn vriendin Evy afspraken heb gemaakt over een taakverdeling. Ieder draagt zijn steentje bij, dat gebeurt spontaan.'

    Tijd nemen

    'Na Juliettes geboorte heb ik, samen met Evy, 20 maanden ouderschapsverlof opgenomen. Zo waren we met ons drietjes elke woensdag samen thuis. Die momenten deden ons enorm veel deugd, maar helaas komt er aan alles een einde en ben ik weer voltijds aan de slag. Toch mag ik niet klagen, want de Vlaamse overheid heeft als werkgever veel in petto om de combinatie van werk en gezin mogelijk te maken. Het is ook aan de papa’s om daar van te genieten.'

    Nizio dos Santos Santiago (41), papa van Loesje en Moos

    Nizio werkt als psycholoog bij het Agentschap Jongerenwelzijn. 'Ik heb een dochter van 7 jaar en een zoon van 4 jaar. Of het vaderschap mijn leven heeft veranderd? Enerzijds niet, want ik blijf tijd vinden voor mijn werk, vrienden en interesses. Anderzijds wel, want die 2 kleine wezentjes hebben mij een gevoel van liefde leren kennen dat ik daarvoor nooit heb ervaren.'

    Minder streng voor papa’s

    'Ik vind het belangrijk dat ik voor mijn kinderen kan zorgen zonder dat mijn partner zich zorgen hoeft te maken als ze bijvoorbeeld een paar dagen voor haar werk naar het buitenland moet. Voor mij is dat de normaalste zaak en toch word ik daarvoor geprezen door mijn omgeving. Ik heb dan ook de indruk dat we met z’n allen strenger zijn voor de mama’s dan voor de papa’s.'

    Nizio dos Santos Santiago Nizio dos Santos Santiago

     'Aan de andere kant heb ik soms het gevoel dat ik mijn positie als papa moet afdwingen. Dat zit hem in de kleine dingen. Neem nu het Facebook-groepje dat mijn vriendin deelt met de mama’s van Loesjes vriendinnen. Daar maken ze afspraken voor activiteiten en uitstapjes voor de kinderen. Het vreemde is dat er alleen mama’s in dat groepje zitten. Als papa ben je in zo’n groep het buitenbeentje.'

    Stereotiepe valkuilen

    'Deeltijds werken is een ander voorbeeld. Mijn vriendin neemt ouderschapsverlof op en werkt 4/5de. Binnenkort is dat verlof opgebruikt en dus stelde ik voor om zelf deeltijds te gaan werken. Dat voorstel werd niet echt enthousiast onthaald door mijn vriendin, omdat ze liever zelf deeltijds blijft werken. Ook met de allerbeste bedoelingen raak je makkelijk in stereotiepe patronen.'

    'Een grappige anekdote illustreert de stereotiepe valkuil. Toen mijn dochter nog een baby was, gingen we met ons drieën op daguitstap. Na een tijdje ontdekte ik dat er geen luiers in de verzorgingstas zaten, dus zei ik spontaan tegen mijn vriendin: ‘Je bent de luiers vergeten.’ Ze keek me even aan en antwoordde dan droogweg: ‘Nee, wij zijn de luiers vergeten.’ Dat kan tellen als eyeopener.' (glimlacht)

    Uit de comfortzone

    'Ik woon in Gent en werk in Antwerpen. Daardoor is het voor mij vaak niet mogelijk om de kinderen naar school te brengen. Gelukkig kon ik af en toe thuiswerken en zo mijn rol als papa meer invullen zoals ik het wil. Sinds februari heb ik echter een nieuwe functie met een zeer drukke agenda. Thuiswerken behoort daarom niet altijd tot de opties en dan is het puzzelen om alles gecombineerd te krijgen. Soms is het dus gewoon een kwestie van uit de comfortzone te komen.'