chat-altchatcrossloginquestion-circlesearchsmileystarthumbup-downwarning
Vlaanderen
Contacteer ons
    Terug naar overzicht Stuur een e-mail

    Stuur een e-mail naar 1700, de informatiedienst voor al uw vragen aan de overheid.
    U ontvangt een kopie van uw bericht.

    Terug naar overzicht Chat met ons
    Uw chatgesprek wordt automatisch gestart zodra er een medewerker beschikbaar is.
    Even geduld, uw positie in de wachtrij wordt bepaald.

    Onze beestige collega's: Pierre en zijn paarden

    woensdag, 14 augustus 2019
    Trekpaard staat klaar om bomen weg te slapen Paard Nina staat klaar om Pierre te helpen bij het boomslepen in natuurgebied Drongengoed in Knesselare

    Dieren die werken voor de Vlaamse overheid, je vindt ze op de meest onverwachte plekken. Wij vonden trekpaard Nina in een bos in Knesselare. “We verstaan elkaar met een simpele ju en djuk ”

    Nina staat klaar om groenarbeider Pierre Vandebuerie van het Agentschap Natuur en Bos (ANB) te helpen bij het boomslepen. Ook trekpaarden Rani en Carlos helpen hem dagelijks bij zware klussen. Pierre werkt liever met paarden dan met machines, ook al is hij daarmee de enige bij het agentschap: 'Ze zijn efficiënt, en ze beschadigen het bos niet. Mijn band met de paarden is niet te beschrijven, ik krijg er zoveel liefde van.' Als we aankomen aan het terrein van ANB in Wingene, staan de paarden al klaar. Straks zullen ze in het bos- en natuurgebied Drongengoed in Knesselare bomen wegslepen bij de zogenaamde eerste dunning. Maar eerst praten we met Pierre die bij het ANB pionierswerk verricht.

    Geen nostalgie

    Het heeft Pierre twee jaar gekost om zijn collega’s bij te overtuigen om een deel van het bos- en natuurwerk met paarden te doen. “Het werken met trekpaarden in de bosbouw was in Vlaanderen zo goed als verdwenen. In het begin hadden mijn collega’s argwaan omdat ze dachten dat ik het uit nostalgie deed. Ik moest ook de boswachters overtuigen om aan mijn paarden te denken als ze een karweitje hadden.”

    Geen schade

    Trekpaard sleept bomen in een bos Nina helpt groenarbeider Pierre bij het boomslepen: Paarden maken de ondergrond niet kapot en kunnen makkelijker door kleine openingen in het bos.

    Werken met paarden heeft zo zijn voordelen. “Bij het aanplanten van een bos worden de bomen op een meter afstand van elkaar gezet. Na ongeveer 25 jaar moet er een eerste dunning gebeuren, waarbij bomen worden weggehaald zodat de blijvers kunnen aandikken. Daarvoor gebruiken we paarden, omdat de tussenruimte te klein is voor machines. Ook bij verdere dunningen, zeker in natte bossen, kan de uitrijwagen veel schade aanrichten aan de bodem en de jonge bomen. Dat heb je niet met paarden.”

    Efficiënter

    Het uitslepen van bomen is ook efficiënter als de afstand niet groter is dan 100 meter. De paarden slepen de bomen tot aan de rand van het bos, waarna vrachtwagens de gestapelde boomstronken ophalen. Pierre gebruikt de paarden ook om hooi van natte terreinen af te voeren, heidevlakten te maaien of andere bos- en natuurbeheerwerken.

    Intense band

    Trekpaard samen met verzorger Pierre en zijn trekpaard Nina: Ze is een Ardens trekpaard. Maar we hebben hier ook twee Brabantse trekpaarden: Rani en Carlos. Ik ken hun karakters door en door.

    “Om dit te doen, moet je echt van paarden houden. Ik ben er alle dagen mee bezig, van ’s morgens tot ’s avonds.” Zijn band met de Brabantse trekpaarden Rani en Carlos en het Ardens trekpaard Nina is intens. “Ik ken hun karakters door en door. Ze hebben geen taal nodig, want we verstaan elkaar met een simpele ju en djuk, zoals Willem Vermandere ooit zong. Het is belangrijk om elkaar goed aan te voelen. Door die klik weet je wat je paarden aankunnen en hoe ze op verschillende situaties zullen reageren. Ik heb ooit een paard moeten wegdoen omdat het te veel panikeerde en dus onbetrouwbaar was.”

    Warm maken voor paarden

    Pierre heeft een goede fysieke conditie en dat is ook nodig: “Je zit de hele dag buiten, in alle weersomstandigheden. Maar je krijgt er zoveel liefde voor terug.”
    Hij probeert ook anderen warm te maken voor het beroep. Zo geeft hij tijdens de Week van het Bos demonstraties en af en toe leidt hij ook mensen op. “Er bestaat hier geen opleiding voor, je moet de stiel in de praktijk leren. Dertig jaar geleden trok ik naar de Ardennen om tegen kost en inwoon de knepen van het vak te leren. Het is zeker een beroep met toekomst, want er zal steeds meer een beroep gedaan worden op paardenkracht in het natuur- en bosbeheer.”