chat-altchatcrossloginquestion-circlesearchsmileystarthumbup-downwarning
Vlaanderen
Contacteer ons
    Terug naar overzicht Stuur een e-mail

    Stuur een e-mail naar 1700, de informatiedienst voor al uw vragen aan de overheid.
    U ontvangt een kopie van uw bericht.

    Terug naar overzicht Chat met ons
    Uw chatgesprek wordt automatisch gestart zodra er een medewerker beschikbaar is.
    Even geduld, uw positie in de wachtrij wordt bepaald.

    Van vluchteling tot gewaardeerde collega

    donderdag, 11 februari 2021

    In 2014 kwam Henok Amare Alemayoh als vluchteling uit Eritrea naar België. Een nieuw land, een nieuwe taal en een totaal andere maatschappij: noem die veranderingen gerust een cultuurshock. Toch bleef Henok niet bij de pakken neerzitten. Hij integreerde zich, kreeg het Nederlands onder de knie en engageerde zich als vrijwilliger. Resultaat van die inspanningen? Vandaag is Henok een gewaardeerde collega bij het Agentschap Integratie en Inburgering.

    Foto van Henok met koptelefoon, genomen met laptopcamera tijdens het coronaproof interview Henok tijdens het coronaproof interview

    ‘Direct na mijn aankomst in België startte ik met Nederlandse lessen’, begint Henok zijn verhaal. ‘Eerst in het opvangcentrum waar ik verbleef. Daarna in Antwerpen bij een Centrum voor Volwassenenonderwijs. Toen ik uit mijn moederland vertrok had ik daar 18 jaar ervaring als leerkracht. Ik stond in het basisonderwijs en was ook leerkracht in de juniorschool, een systeem dat je kunt vergelijken met de eerste graad van het secundair onderwijs in Vlaanderen. Om een lang verhaal kort te maken: ik weet hoe belangrijk taal en onderwijs zijn om kansen te krijgen. Daarom ging ik met veel enthousiasme naar de Nederlandse les. Trouwens, vandaag leer ik nog altijd bij, want ik ben er nog lang niet met mijn Nederlands. Alles kan beter.’

    Open geest

    Ook de lessen over maatschappelijke oriëntatie stonden voor Henok op het programma. En hij geeft grif toe dat alles wat met normen en waarden te maken heeft, voor hem het moeilijkste onderdeel was van zijn integratie. ‘Ik was bijvoorbeeld verbijsterd toen ik merkte dat de kerken in Vlaanderen amper nog volk trekken’, verduidelijkt hij. ‘En in de Eritrese cultuur is homoseksualiteit nog altijd een taboe. Terwijl in Vlaanderen – gelukkig maar – iedereen zichzelf kan zijn. Mijn integratie hier verliep dan ook in stappen. Beetje bij beetje nam ik de waarden en normen over die leven in de Belgische maatschappij. Zo’n inburgering vraagt om een open geest. Daarom geef ik vandaag mijn cursisten het advies om dezelfde openheid te tonen.’

    Het doet me bijzonder veel deugd om iets te kunnen teruggeven. De waardering die ik daarvoor krijg, doet nog veel meer deugd.’
    Henok Amare Alemayoh, docent maatschappelijke oriëntatie bij het Agentschap Integratie en Inburgering

    Aan de slag

    Cursisten? Je leest het goed: vandaag is Henok zelf lesgever maatschappelijke oriëntatie bij het Agentschap Integratie en Inburgering: lesgeven zit hem in het bloed. ‘Toen ik in België kwam, wou ik me zo snel mogelijk klaarstomen om hier leerkracht lager onderwijs te worden. Jammer genoeg werd snel duidelijk dat die plannen misschien te hooggegrepen waren. Je hebt enerzijds de taalbarrière, want geloof me: het Nederlands is echt een moeilijke taal voor nieuwkomers. Anderzijds is het niet eenvoudig om je diploma’s hier te laten erkennen. Toch bleef ik niet bij de pakken neerzitten.’

    Henok begon als vrijwilliger te werken voor het Agentschap Integratie en Inburgering. Hij vertaalde tussen het Nederlands en zijn moedertaal, het Tigrinya. Toen hij zelf de de lessen inburgering volgde, polste zijn toenmalige lesgeefster of hij geen interesse had om collega te worden. ‘Ik engageerde me toen al als vrijwilliger voor het agentschap’, gaat Henok verder. ‘Door initiatief te nemen kreeg ik kansen en die greep ik met beide handen. Sinds februari 2019 werk ik als lesgever bij het agentschap. Het doet me bijzonder veel deugd om iets te kunnen teruggeven. De waardering die ik daarvoor krijg, doet nog veel meer deugd.’

    Gemis door corona

    Nu door de coronacrisis alle cursussen via afstandsonderwijs verlopen, merkt Henok hoe hard hij zijn collega’s bij het agentschap mist. ‘We houden elke dag contact via de sociale media, e-mail en telefoon. Maar dat echte menselijke contact is toch anders. Vooral de babbel tijdens de koffiepauze en het samen eten tijdens de lunchpauze mis ik. Ik kijk uit naar de dag dat we elkaar weer in het echt terugzien.’

    Contact

    Meer informatie of een vraag?

    Dienst Diversiteitsbeleid
    Havenlaan 88, bus 33
    1000 Brussel
    onbeperktaandeslag@vlaanderen.be